Geplaatst door: 
Verhaal

Archeologische vondsten langs de Vecht

Archeologische vondsten langs de Vecht

‘Volgens mijn grootvaders was er geen betere grond dan Vechtgrond. Ze wilden alleen boeren op de grond die aan de Vecht grensde. Deze grond liep namelijk met enige regelmaat onder water en dan bleef er een vruchtbaar laagje slik achter. De veldgronden die iets verderop lagen waren inferieur in hun ogen. Mijn vader en ik zijn op de veldgronden gaan boeren. Mijn vader heeft deze grond ontgonnen en mijn vrouw, zoon en ik verbouwen er nu aardappelen, suikerbieten, gerst, tarwe en valeriaan op. Met de huidige vorm van bemesten is dat geen probleem. Maar voor mijn grootvaders was dat ondenkbaar.

Naast het bedrijven van akkerbouw, beheren wij ook 40 hectare natuurgrond aan de Vecht.

In het kader van de ruilverkaveling zijn mijn vader en ik midden jaren ’70 begonnen met het egaliseren van onze landbouwgrond. Het was een gebied met veel stijlranden. Met de tractor waren deze levensgevaarlijk; je sloeg zo om. Daarom zijn we de stijlranden gaan afgraven om er een glooiend landschap van te maken. Bij het afgraven konden we aan de grond zien dat hier vroeger mensen geleefd hadden. Daarom zijn mijn vader en ik vanaf 1975 opgravingen gaan organiseren. Elk jaar werd er rond half november, nadat er geoogst was en voordat het echt begon te vriezen, zo’n 2 à 3 weken gegraven en gezocht naar archeologische kostbaarheden. We deden dit in samenwerking met de Rijksdienst en binnen de wettelijke kaders. Maar na het eerste jaar zorgden we wel zelf voor een bulldozer en een kraan, zodat we zelf eigenaar werden van de vondsten. In het eerste jaar deden we namelijk meteen een belangrijke vondst. We hebben een urnenveld met 23 urnen blootgelegd. Het was prachtig werk om te doen! Het was heel precies werk. Alles werd minuscuul onderzocht.’78, ’79 en ’80 waren topjaren qua vondsten. We vonden brandplekken; zwarte plekken in de bodem, houtskoolresten, pijlspitsen, klopstenen, pijlschachtpolijsters en vuursteenafslagen. En in totaal zes mesolitische graven. Dit zijn graven uit de middensteentijd. Dat betekent dat ze circa 8000 jaar oud zijn. Ze worden wel de zittende graven van Mariënberg genoemd.

We hebben in het verleden wel eens overwogen om naar Drenthe of voormalig Oost-Duitsland te verhuizen. Hier waren geen mogelijkheden tot schaalvergroting, daar wel. Maar hier liggen onze wortels en mijn vrouw wil hier echt niet weg.’

Lucas Timmerman, amateurarcheoloog

Reacties