Geplaatst door: 
Verhaal

Bertus Bril, sluiswachter bij de Haandrik

“Mijn vader heeft mij hier verwekt, mijn moeder heeft mij hier gebaard en ik ga hier mijn hele leven niet meer weg. Ik heb hier 39 jaar als sluiswachter gewerkt. Het is een bijzondere plek: de Vecht kruist hier het kanaal. Vroeger kwamen hier nogal eens schepen in de problemen door de sterke stroming. De sluis lag toen dichter bij de kruising van de twee waterlopen. Dat betekende dat schepen moesten remmen voor de sluis, maar tegelijkertijd bij sterke stroming juist extra motorkracht nodig hadden om recht te blijven liggen. Dat ging wel eens mis. Dan gingen vrouwen en kinderen van boord en waren wij met man en macht bezig om dat schip weer recht te krijgen.”

“Ik ben hier geboren, in 1937. En ik ga hier mijn hele leven niet meer weg. Ik heb 39 jaar als sluiswachter op de Haandrik gewerkt. Een prachtige plek waar twee waterlopen elkaar kruisen. Bijzonder was het wanneer de Vecht begon te wassen. Dan zetten wij een stokje voor het huis in de tuin. ’s Avonds kijken en dan de volgende ochtend meteen weer, omdat we precies wilden volgen hoe snel het water steeg. We hoorden het water bulderen. Eerst vind je dat allemaal wel mooi, maar dan wordt het toch ook spannend. Tegen water begin je als mens niet zoveel.”

*Titelfoto: Bouw van de sluis "De Haandrik" bij Gramsbergen. (HV Hardenberg)

Reacties